ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਦਿਵਸ 2024:
ਔਰਤਾਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਵਿਤਕਰੇ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ

ਹਿੰਦੋਸਤਾਨ ਦੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਗ਼ਦਰ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਬਿਆਨ, 4 ਮਾਰਚ, 2024

ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਦਿਵਸ 2024 ਦੇ ਮੌਕੇ ‘ਤੇ, ਹਿੰਦੋਸਤਾਨ ਦੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਗਦਰ ਪਾਰਟੀ, ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ-ਭਰ ਦੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਔਰਤਾਂ, ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

ਅਸੀਂ ਆਸ਼ਾ ਅਤੇ ਆਂਗਣਵਾੜੀ ਵਰਕਰਾਂ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਵਰਕਰਾਂ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਲਈ ਸਖ਼ਤ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਮਹਿਲਾ ਪਹਿਲਵਾਨਾਂ, ਨਰਸਾਂ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਕੰਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ‘ਤੇ ਭੇਦਭਾਵ ਅਤੇ ਜਿਨਸੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦਾ ਦਲੇਰੀ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੱਖਾਂ ਕਿਸਾਨਾਂ, ਮਰਦਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਉਪਜ ਦੇ ਲਾਹੇਵੰਦ ਭਾਅ ਦੀ ਵਾਜਬ ਮੰਗ ਦੇ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਲਾਠੀਆਂ ਅਤੇ ਗੋਲੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਲੱਖਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਨਤਕ ਸੰਪੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੇ ਨਿੱਜੀਕਰਨ ਵਿਰੁੱਧ, ਰਾਜ ਦੁਆਰਾ ਸੰਗਠਿਤ ਫਿਰਕੂ ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਰਾਜਕੀ ਆਤੰਕਵਾਦ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਅਤੇ ਰਹਿਣ-ਸਹਿਣ ਦੇ ਹੱਕ ਲਈ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਤਕਰੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜੇ ਹਾਂ।

ਅਸੀਂ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹਾਂ ਜੋ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ, ਹਮਲਿਆਂ, ਯੁੱਧਾਂ ਅਤੇ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸੜਕਾਂ ‘ਤੇ ਉਤਰੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਫਲਸਤੀਨ ਦੇ ਬਹਾਦਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਭਾਈਚਾਰਕ ਸਾਂਝ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਸਾਮਰਾਜਵਾਦ ਦੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜੀ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਹਮਾਇਤ ਨਾਲ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਦੁਆਰਾ ਛੇੜੀ ਜਾ ਰਹੀ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਹੋਂਦ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਲਈ ਲੜ ਰਹੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਸਾਮਰਾਜੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਨਿਖੇਧੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਹਾਂਦੀਪਾਂ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਿਿਰਆਵਾਦੀ ਯੁੱਧ ਲੜ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਬਣਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਦਰਜੇ ਦਾ ਸਰੋਤ ਸਮਾਜ ਦੀ ਜਮਾਤੀ ਵੰਡ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਰਗ ਦੂਜੀ ਜਮਾਤ ਦਾ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਰਦਾ ਰਹੇਗਾ, ਔਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਬਣਿਆ ਰਹੇਗਾ। ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਵਿਚ ਕੰਮਕਾਜੀ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ 100 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮਝ ਲਿਆ ਸੀ। ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲਕਦਮੀ ‘ਤੇ 1911 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 8 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕੰਮਕਾਜੀ ਮਹਿਲਾ ਦਿਵਸ ਵਜੋਂ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਮਾਰਗ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਨੂੰ ਸਮਾਜਵਾਦ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਕੇ ਮਨੁੱਖੀ ਕਿਰਤ ਦੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਹੈ।

ਹਿੰਦੋਸਤਾਨ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਲਈ ਕਈ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇਸ ਤੱਥ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਕਈ ਪੇਸ਼ਿਆਂ ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਬਣਾਈ ਹੈ। ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਛੁਪੀ ਹੋਈ ਹੈ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਹਰ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਅਤੇ ਵਿਤਕਰੇ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਬਹੁਤ ਔਖੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਸਫਲਤਾਵਾਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਡੇ ਸਮਾਜ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਦੀ ਕਰੂਰ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਛੁਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹਨ। ਉਹ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਜਾਤੀ ਵਿਤਕਰੇ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕਈ ਪਛੜੇ ਸਮਾਜਿਕ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹਨ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਨੀਵਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾਤ-ਪਾਤ ਅਤੇ ਲੰਿਗ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ ਵਿਤਕਰੇ ਅਤੇ ਦਾਬੇ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਨੀਵਾਂ ਦਰਜਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਤਿ-ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਰਾਹੀਂ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਮੁਨਾਫੇ ਨੂੰ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਔਰਤਾਂ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਅਤੇ ਜਨਮ ਦੇਣ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਦਾ ਦੋਹਰਾ ਬੋਝ ਝੱਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਸ਼ਹਿਰੀ ਅਤੇ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਲੜਕੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਸਿੱਖਿਆ, ਲੋੜੀਂਦੇ ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਜਣੇਪਾ ਸੇਵਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਕੰਮ ਲਈ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਤਨਖਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨੌਕਰੀ ਤੋਂ ਕੱਢੇ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹਨ। ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫਿਰਕੂ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਿਕਾਰ ਔਰਤਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰਕ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿਨਸੀ ਖਪਤ ਅਤੇ ਅਤਿ-ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ, ਪੁਲਿਸ ਅਤੇ ਅਦਾਲਤਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਵਿਤਕਰਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਣਗਿਣਤ ਅਪਰਾਧਾਂ ਲਈ ਪੀੜਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਦ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਤਾਰ ਵਿਤਕਰੇ ਅਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਦਾ ਮੂਲ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਮੁੱਚੀ ਆਰਥਿਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜ, ਅਜਾਰੇਦਾਰ ਪੂੰਜੀਪਤੀਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਘੱਟਗਿਣਤੀ, ਬੁਰਜੂਆਜ਼ੀ, ਦੀ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਬੁਰਜੂਆਜ਼ੀ ਹੈ ਜੋ ਦੇਸ਼ ‘ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮੌਜੂਦਾ ਸੰਸਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਬਹੁ-ਪਾਰਟੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਜਮਹੂਰੀਅਤ ਦੀ ਸਿਆਸੀ ਪ੍ਰਕਿਿਰਆ ਵਿੱਚ, ਫੈਸਲੇ ਲੈਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੈ ਜੋ ਹਾਕਮ ਜਮਾਤ ਦੇ ਏਜੰਡੇ ਨੂੰ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਹ ਭੁਲੇਖਾ ਫੈਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਸਰਕਾਰ ਚੁਣਦੇ ਹਨ”, ਪਰ ਇਜਾਰੇਦਾਰ ਸਰਮਾਏਦਾਰ ਘਰਾਣੇ ਆਪਣੀ ਪੈਸੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਮੀਡੀਆ ਉੱਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵੋਟਰ ਸੂਚੀਆਂ ਅਤੇ ਈਵੀਐਮ ਦੀ ਹੇਰਾਫੇਰੀ ਰਾਹੀਂ ਚੋਣਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਚੋਣਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਚੁਣਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬਦੇਹ ਬਣਾਉਣ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਵੋਟਰਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਜਵਾਬਦੇਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਪਰ ਉਹ ਜਿਸ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਹਾਈ ਕਮਾਂਡ ਨੂੰ ਜਵਾਬਦੇਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਉਣ ਜਾਂ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਧਣ ਦੀ ਕੋਈ ਵਿਧੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਾਨੂੰਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਲਈ 33 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਰਾਖਵਾਂਕਰਨ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਇਸ ਧਾਰਨਾ ‘ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਵਧੇਰੇ ਔਰਤਾਂ ਸਰਕਾਰੀ ਅਹੁਦਿਆਂ ‘ਤੇ ਬੈਠਣ ਤਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਹੱਲ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਵਧੇਰੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧਾਨਕ ਅਹੁਦਿਆਂ ‘ਤੇ ਬਿਠਾਉਣਾ ਸੱਤਾ ਦਾ ਭਰਮ ਹੀ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗਾ। ਅਜਿਹੇ ਭਰਮ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਬੁਰਜੂਆਜ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।

ਸੰਸਦ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧਣ ਨਾਲ ਸਿਆਸੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਜਮਾਤੀ ਚਰਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਬਦਲੇਗਾ। ਉਹੀ ਜਮਾਤ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਰਹੇਗੀ। ਰਾਜ ਸ਼ੋਸ਼ਣਕਾਰੀ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖੇਗਾ। ਇਹ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਅਤੇ ਕਿਸਾਨਾਂ, ਮਰਦਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦਾ ਰਹੇਗਾ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਫੈਸਲੇ ਲੈਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਆ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।

ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਜੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਧਿਕਾਰ ਹਨ। ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪ੍ਰਜਨਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਕਾਰਨ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਹਨ। ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਰਾਜ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਅਜਾਰੇਦਾਰ ਸਰਮਾਏਦਾਰਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਸਰਮਾਏਦਾਰ ਜਮਾਤ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਅਤੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ, ਉਹਨਾਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਇਨਕਲਾਬੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਲਈ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵੱਲ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕਦਮ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਿੰਦੋਸਤਾਨੀ ਸਮਾਜ ਤਰਸ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਿਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਮਾਜ ਲਈ ਏਜੰਡਾ ਤੈਅ ਕਰ ਸਕਣ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਫੈਸਲੇ ਲੈ ਸਕਣ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਨੂੰ ਬਦਲ ਸਕਣ। ਪੈਦਾਵਾਰ ਦੇ ਸਾਧਨ, ਜੋ ਇਸ ਸਮੇਂ ਸਰਮਾਏਦਾਰਾਂ ਦੀ ਨਿੱਜੀ ਜਾਇਦਾਦ ਹਨ, ਨੂੰ ਸਮਾਜਿਕ ਸੰਪਤੀ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਆਰਥਿਕਤਾ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵੱਲ ਸੇਧਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ, ਨਾ ਕਿ ਸਰਮਾਏਦਾਰਾਂ ਦੇ ਲਾਲਚ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰਨ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਹਿਲੂਆਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰਨ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਦਾ ਰਾਹ ਖੁੱਲ੍ਹੇਗਾ।

ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਦਿਵਸ 2024 ਦੇ ਮੌਕੇ ‘ਤੇ, ਹਿੰਦੋਸਤਾਨ ਦੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਗਦਰ ਪਾਰਟੀ ਸਾਰੀਆਂ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਅਤੇ ਜਮਹੂਰੀ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਇੱਕਜੁੱਟ ਹੋਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ, ਜ਼ੁਲਮ ਅਤੇ ਵਿਤਕਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਈਏ!

ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਦਿਵਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ

1910 ਵਿੱਚ, ਕੋਪਨਹੇਗਨ, ਡੈਨਮਾਰਕ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਨਫਰੰਸ ਵਿੱਚ, ਜਰਮਨ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਆਗੂ ਕਲਾਰਾ ਜੇਟਕਿਨ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ‘ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਦਿਵਸ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਕੀਤਾ।

ਇਸ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਨੂੰ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ ਨੇ ਬੜੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਵਿਰੁੁੱਧ ਕਈ ਨਿਡਰ ਅਤੇ ਜਥੇਬੰਦ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਢੇ ਸਨ। 1857 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਉਦਯੋਗ ਦੀਆਂ ਮਹਿਲਾ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੇ ਬਹਾਦਰੀ ਭਰੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ, 8 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਦਿਵਸ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਦਿਵਸ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1911 ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਦਿਵਸ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਨਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਅਤੇ ਸਾਮਰਾਜਵਾਦ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਕਾਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਔਰਤਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਹਰ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਨਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੂਰ, ਸਗੋਂ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਰਖਾਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮ ਬਣਾ ਲਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ, ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੋਝ ਨੂੰ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਅਧਿਕਾਰ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮਹਿਲਾ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਨੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੌਂਸਲੇ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਸੜਕਾਂ ‘ਤੇ ਇੱਕਜੁੱਟ ਹੋ ਕੇ ਰੋਸ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਆਪਣੇ ਨਿਡਰ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਸ਼ੋਸ਼ਕਾਂ ਅਤੇ ਹਾਕਮ ਜਮਾਤਾਂ ਉੱਪਰ ਕੱੁਝ ਜਿੱਤਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋਈਆਂ। ਸੰਘਰਸ਼ ਅਤੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੀ ਇਸ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਦਿਵਸ ਵਜੋਂ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ, ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਦਿਵਸ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਵਿਰੁੱਧ ਸਮੁੱਚੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਦਾਬੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਸਮਾਜ ਲਈ – ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਸਮਾਜ – ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਿਛਲੀ ਇੱਕ ਸਦੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਰੱਕੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਜ਼ਦੂਰ ਜਮਾਤ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੋਸ਼ਿਤ ਅਤੇ ਦੱਬੇ-ਕੁਚਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਠਜੋੜ ਕਰਕੇ, ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਸੁੱਟਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮਾਜਵਾਦ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਹੱਥੋਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਰਾਜ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਸੁੱਟਣ ਲਈ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਅੱਜ ਸਾਡੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀ ਤਬਦੀਲੀ ਲਈ, ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਪਛੜੇ ਅਤੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣਵਾਦੀ ਸਬੰਧਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹਨ।

 

Share and Enjoy !

Shares

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *